سیب

و نمیدانستی

من به چه دلهره ای از باغچه ی همسایه

سیب را دزدیدم

باغبان از پی من دوید

سیب را دست تو دید

غضب الود به من کرد نگاه

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

و تو رفتی و هنوز....

سالهاست که در گوش من آرام آرام

خشخش گام تو تکرار کنان

می دهد آزارم

و من اندیشه کنان غرق در این پندارم

که چرا باغچه ی کوچک ما سیب نداشت